Kunst en Cultuur

 ''Bezoek om de hoek'' op 3 en 4 juli 2019.


Jannie had een lijntje uitstaan om weer een "bezoek om de hoek" te regelen,  maar kreeg nog geen groen licht om het daadwerkelijk te organiseren. Eindelijk kwam het verlossende telefoontje en kon ze de dames van de vrouwen van Nu uitnodiging via de mail. Er was een grote opkomst, dus werd de rondleiding in twee dagen gesplitst, woensdag 3 en donderdag 4 juli. De verzamelplaats was bij het gebouw van postduivenvereniging "de Zwaluw"
Iedereen was natuurlijk weer erg nieuwsgierig welk bedrijf ze deze keer had gestrikt, dus fietsten we netjes achter haar aan en kwamen we terecht bij
papegaaienspeciaalzaak "Lorre en Co" aan de Industrieweg 5a.

Vol verwachting stapten we de prachtige showroom binnen, waar we werden verwelkomt door mevrouw Smedinga. We keken onze ogen uit. Wat een kleurrijk geheel.  De hele showroom staat en hangt vol met speelgoed , zakken voer, kooien en  andere attributen voor voornamelijk papegaaien. Ook staat er op de hoek van de balie een prachtige opgezette Ara.

Mevrouw Smedinga gaf een duidelijke uitleg wat Lorre en Co voor bedrijf is en hoe het is ontstaan. Haar man had een passie voor papegaaien en kweekt sinds jaar en dag papegaaien. Ook zijn ze importeur van vogelartikelen, die ze uit Amerika laten komen. Ze bedienen een groot deel van Europa met hun producten. Na de enthousiaste uitleg over het     wel en weer van Lorre en Co gingen we naar de kantine voor een kopje koffie. Daar wachtte ons een verrassing. Drie baby papegaaitjes (grijze roodstaart) en een jonge ara lagen in bakjes ons nieuwsgierig aan te kijken. Deze papegaaitjes waren net binnengekomen. Ze waren nog maar 12 weken oud en moesten groot gebracht worden, dit is een specialiteit van de fam.Smedinga. Er werd nog even verteld dat deze grijze roodstaarten alleen gekweekt en verkocht mogen worden met een EU-certificaat. Ook stonden er nog een aantal kooien met handtamme kaketoes, die af en toe hun prachtige kuif lieten zien. Na de koffie gingen we nog even naar de loods, waar alle voorraad wordt opgeslagen. Het is een prachtig bedrijf geleidt door zeer enthousiaste mensen. Jannie bedankte de familie Smedinga en diep onder de indruk van dit alles verlieten de dames het gebouw.
 

Verslag van Bezoek om de hoek" op zaterdag 4 maart 2019
 

Het was weer een verrassing waar we naar toe zouden gaan. Nadat iedereen aanwezig was nam Jannie de leiding en fietsten we naar Theater-restaurant Lokate aan de Handelsweg. Aarzelend gingen wij naar binnen, want het was nogal donker bij binnenkomst, maar nadat we aan het halfduister van de zaal gewend waren, namen we plaats aan de lange tafels.

De eigenaar Peter Lokate was ludiek gekleed: een witte bloezende blouse, een bordeaux rode plusfour met ruches aan de pijpen, daaronder lange witte kniekousen en op zijn hoofd een rode baret, waaronder een lange paardenstaart vandaan kwam (zijn eigen haar).
Tijdens een kopje koffie of thee vertelde hij over de
geschiedenis van zijn bedrijf. Ondanks verschillende
tegenslagen heeft hij op creatieve wijze het bedrijf
draaiende weten te houden. Het getuigt van gedreven-
heid en doorzettingsvermogen. Dat het excentrisch
gelegen is speelt hem parten.

Met een wijntje of verfrissing in de hand konden we de
details van het sprookjesachtige interieur bewonderen.
Daarna demonstreerde de heer Lokate enkele goocheltrucs waarbij hij geassisteerd werd door enkele van onze dames. Dat wij vrouwen de tijd aardig kunnen doden met eindeloos praten kwam goed van pas, omdat het pannenkoeken bakken voor zo'n groot gezelschap toch een hele klus bleek te zijn. De diversiteit was groot en de smaak was prima. Tot slot werden we getrakteerd op een lazerlichtshow. Ook nu weer hadden we op een gezellige manier kennis gemaakt met een bijzonder bedrijfstak in ons dorp.

Op bezoek om de hoek, maandag 10 november 2018
 

De deur ging met een ferme zwaai open. Voor ons stond een forse man, de zeventig ruim gepasseerd, met een grijs baardje, brilletje met ronde glazen en op zijn hoofd een pet met de letters POPPENSPELMUSEUM : Otto van der Mieden. Wij werden verwacht.
In de vestibule ter grootte van één vierkante meter, werden we verzocht de jassen op te hangen en ook, nadrukkelijk, onze tassen daar te laten. De ruimte in het museum is krap, waarschuwde hij. Desondanks hielden enkele vrouwen hun tas voortdurend tegen de borst geklemd alsof ze al hun kostbaarheden van huis hadden meegenomen.Het eerste vertrek, kamer en suite, is geheel ingericht in Indonesische stijl met o.a. Wayang-poppen en een muziekgroep. De kamer er naast is speciaal voor visueel gehandicapten. Alles mag worden aangeraakt en is ondertiteld in brailleschrift.
Drentelend van het ene vertrek naar het andere merkten wij dat de waarschuwing van onze gastheer terecht was: het huis is ei-vol. Het sfeervolle museum is totaal uit zijn voegen gegroeid: het heeft een grote bibliotheek, vitrines, poppen, affiches, zelfs aan het plafond is van alles gehangen. Via een stijl trapje daalden we af naar de kelder waar de koffie wachtte. Ook hier was heel weinig beweegruimte:
blijf zitten waar je zit. Hier toonde de poppenspeler een
aantal Jan Klaassens uit verschillende landen. Een foto van hem maken was een hele kunst omdat hij hierbij bijzonder beweeglijk vertelt. Op de bovenverdieping zijn we niet geweest, daarvoor ontbrak de tijd.
Velen waren 's zomers wel langs het huis bij Vorchten
gefietst, maar waren nog nooit binnen geweest. Iemand
had zelfs het bord in de tuin steeds over het hoofd gezien. Enkelen wisten zelfs niet van het bestaan...
Toch woont hij daar al sinds 1971 en opende het museum in 1984. Alle 14 vrouwen hebben zich uitstekend vermaakt.
 

''Bezoek om de hoek'' bij Boer Hietberg maandag 14 mei 2018

Jannie Kunst had weer een "bezoek om de hoek" georganiseerd. 20 dames hadden zich verzameld onder de Gelder om met haar naar het verrassingsobject te gaan. Bij "limousin-Oost" had zij een rondleiding geregeld. We werden ontvangen door de heer en mevrouw Hietberg met koffie en thee. De heer Hietberg is een zeer enthousiaste gepensioneerde veeboer die door rugklachten het wat rustiger aan moest doen en in het houden van Limousin koeien zijn passie vindt. Alles is zodanig gemoderniseerd en uitgedacht dat hij met zo min mogelijke fysieke inspanning dit kan doen. De Limousins zijn vleeskoeien die, als het even kan, het hele jaar buiten lopen. Ze eten alleen gras en grasachtigen dat komt de smaak ten goede. Alles houden ze zo natuurlijk mogelijk: natuurlijke dekking, kalfjes bij de eigen moeder (8 mnd). Ze hebben dan ook 3 belangrijke items hoog in het vaandel nl. 1. zelf genieten, 2. een dierwaardig bestaan voor de koeien en 3. de top van het vlees halen. Na deze inleiding kregen we een rondleiding langs de stallen. We zien de kraamkamer, de afdeling voor de eerstelingen, de afdeling voor de oudere koeien en de herensociëteit.

Dan gaan we natuurlijk de koeien nog bekijken in de wei en wel op een heel speciale manier, met zijn allen op de platte wagen zittend op strobalen. We werden verwelkomd door erg nieuwsgierige koeien en een geweldige stier, die soms wel heel dichtbij kwam, wat door sommige dames niet als prettig werd ervaren.  Nu was er nog tijd om het winkeltje te bekijken en eventueel het vlees van de Limousins te kopen. Er werd nog verteld dat de door hen geslachte koeien beslist geen antibiotica hebben gehad, de dieren een onbezorgde jeugd hebben gehad, ze worden pas geslacht als ze volwassen zijn, ze alles doen om een puur en eerlijk stukje vlees aan de klanten te kunnen verkopen. Het was een geweldig interessant en leuk bezoek, dat door iedereen zeer werd gewaardeerd.