Op zaterdag 13 juni brachten ongeveer 20 dames een bezoek aan de Wijhese Molen. De molen bestaat als sinds 1703. De Nicolaaskerk is ouder. Jannie Kunst had ons weer uitgenodigd voor een interessant ‘Op bezoek om de hoek’. We werden welkom geheten door dhr. A. Bolijn. Hij is sinds maart voorzitter van de Stichting De Wijhese Molen. Drie overige leden van de stichting, de heren E. de Jong, R. Heuver en E. van der Leeuw verzorgden de rondleiding. We werden dus in 3 groepen verdeeld. De molen is een zogenaamde stellingmolen. Het is eigenlijk een houten machine, gemaakt om graan te malen. Er zijn 3 zolders: de maalzolder, daarboven de steenzolder en bovenaan de kapzolder. We gingen via steile trappen naar boven. We kregen de opdracht om achterstevoren weer naar beneden te gaan. Om de maalzolder is de stelling geplaats. Daar kun je de wieken aansturen en klaarmaken. Daarvoor gebruik je de staart, een houten driehoek, die in contact staat met de kop van de molen. Voor het werken van de molen is het weer het belangrijkste element. Het aanzetten van de molenwieken gebeurt door middel van een touw. De wieken worden geplaatst aan de windse kant. De kop kan gedraaid worden. Dat noem je kopdraaien. De kop heeft 8 kanten en is gemaakt van hout. Onderzoek aan de boomringen geeft aan dat de bomen ervoor in 1699 zijn gekapt. Bij de steenzolder kregen we uitleg over de tandwielen en de molenstenen. Er zijn 2 molenstenen, een ligger, die ligt stil en een loper, die beweegt. Ze zijn ongeveer 1500 kg. per stuk. Het graan wordt in een bak gedaan die ‘automatisch’ schudt om het graan door te laten lopen, een zogenaamde schuddenbak. De constante aanvoer van graan is belangrijk voor de molenstenen om het slijten tegen te gaan. Is de ruimte tussen de stenen klein, dan krijg je fijn meel. Liggen ze iets verder uit elkaar, dan is de meel wat grover. Je kunt dit regelen met een verticale stok, die als hefboom fungeert. Er kan wel 300 kg graan per dag verwerkt worden. Tegenwoordig maalt de molen geen graan meer. Er zijn te veel regels en het geeft te veel stof in de molen voor de overige gebruikers.  Op de kapzolder zagen we het begin van het draaimechanisme. De kop ligt los op de molen en kan gedraaid worden door rollers, vroeger van hout en tegenwoordig van ijzer. Jannie bedankte de heren voor hun interessante en leerzame verhaal. Ze vertelde, dat de heren zelfs een extra vergadering hadden belegd om af te spreken hoe ze het zouden organiseren. We fungeerden tegelijkertijd als proefpersonen, want ze hebben het plan om dit vaker voor groepen te organiseren. Jannie, weer bedankt voor deze mooie ochtend.   Sieny Littink