Jaarvergadering Vrouwen van Nu februari 9 2026.  

We verheugen ons op deze avond. Altijd weer een verrassing. Poëzie en Patisserie, lekkere dingen proeven en onderwijl luisteren naar gedichten en verhalen van medeleden. De avond begint met het officiële gedeelte, dat moet, daarop steunt immers een hele vereniging. Marieke wijst op de tafel in de hoek waar alle oude papieren en fotoboeken liggen. Leuk, jong waren we toen, maar ook al net zo enthousiast als nu. De oprichting van afdeling Odoorn was op 5-2-1945 bij café Bos in Odoorn. De jaarlijkse bijdrage 5 gulden. Nieuw-Buinen en Exloo waren nog iets eerder opgericht. De noordelijke provincies waren de motor achter het geheel. Vreemd is het daarom dat het landelijk bestuur in het westen gevestigd is. Momenteel hebben we 82 leden en veel commissies die uitstekend draaien. Veel werk wordt er altijd weer besteed aan het administratieve stuk. Het werk van Albertje is ieder jaar weer zeer nauwkeurig bijgewerkt. Dus ook nu weer worden het financiële verslag zonder opmerkingen goedgekeurd en het financieel verslag door de kascommissie gefiatteerd. De jubilarissen worden in het zonnetje gezet. Ina Geukes, Alja Mantingh -beide 25 jaar lid. Minie Boels en Diny Wilting zijn resp. 55 en 5o jaar lid. Minie en Diny krijgt bloemen, een oorkonde en een mooie sjaal. Voor alle jubilarissen zijn er voorjaarsbloemen.   En dan het heikele punt, het nieuwe bestuur. Er is tot nu toe veel te lauw gereageerd op de oproepen. Maar, uiteindelijk komt in de tweede pauze het verlossende woord. Er staat een nieuw bestuur in de steigers. Geweldig!  Wie, wat en hoe de taken verdeeld gaan worden is nog niet bekend.  Een ééndagsbestuur is ook al gevormd. Het kan niet op.   En dan… het feestelijke stuk, we mogen los op de taarten en gaan er recht voor zitten om alle prachtige inbreng van onze leden aan te horen. Wil Rijnbeek brengt een gedicht over een moeder met een schort. Marianne Poelstra verteld over een bezoek aan een chique pub in Engeland, Diny Wilting over een erfenis. Mijn verhaal gaat over mijn betrokkenheid bij de vrouwen van het platteland. Meliza draagt een prachtig gedicht voor. Ook van Meliza zijn de lekkere gehaktballetjes waarmee ze ons verwent. Nooit geweten dat er binnen onze gemeente een hoedenmaakster was. We keken onze ogen uit. Willy maakt de meest prachtige en kleurrijke hoeden. Mooi!! We lopen in tijd wat uit, maar dat kan ook niet anders. Marieke sluit af met een beeldfragment van Toon Hermans “De vereniging Ons Genoegen “. We gaan naar huis met een presentje ter gelegenheid van “onze 80 jaar.” Bedankt allemaal voor een geweldige avond.

Riety Beuker