Blog Crossmediaal

Blog door Marjo Klaus voorzitter Vrouwen van Nu provincie Noord-Brabant

Crossmediaal

Heerlijk zonnetje in de trein. Het wordt al warm. Ik rijd achteruit maar toch voelt het goed. De trein zit vol en om me heen kijken mensen op hun mobieltje of tablet. Daar zit ik nu over te mijmeren. Dat treinen is een heel gedoe en ouwerwets. Ik moet twee keer overstappen en ben meer dan twee uur onderweg. Dus tijd genoeg voor een praatje.

Onderweg heb ik twee fantastische ontmoetingen. De heenweg kom ik op het station van Utrecht in gesprek met een vrouw. Dat gaat vanzelf want ze heeft een open houding en een glimlach voor mij. Ze moet naar Nijkerk, dat is toevallig, ik ook. Gaat u naar de Vrouwen van Nu? Nee ze is wel lid van de Vrouwen van Nu, maar gaat naar het Quilters gilde dat ook in Nijkerk zit. Oh, dan kent u Stidoc wel? Ja hoor daar is het gilde ook bij aangesloten.

Stidoc is een organisatie die zich inzet voor handwerken en verbindt diverse verenigingen, personen en winkeliers met elkaar en organiseert onder ander beurzen. Eind 2018 is er nog een in de Brabanthallen van Den Bosch geweest en heeft de Vrouwen van Nu provincie Noord-Brabant op het textielplein gestaan met een workshop Modern Quilten en ter promotie van de Vrouwen van Nu. En je raad het al de vrouw van de trein ook.

Dat is toevallig de wereld is toch heel klein. We hebben direct raakvlakken. Waar ze mij mee aan het denken zet is haar vertrouwen in de jonge mensen van nu die gaan zorgen dat de wereld anders met bezit, inkomen en de wereld om hun heen om zal gaan. Haar positieve kijk dat er een kentering komt geeft mij nieuwe inzichten.  Ik ga hier niet het hele gesprek herhalen maar het voelde zo goed dat ik aan het eind van treinreis mijn emailgegevens uitwissel. Met “Je weet ooit nooit niet”.

Na een leerzame dag over Crossmediaal schrijven en het weerzien van bekende gezichten, weer op weg naar huis. Kleine, oude wagon met fel groen bekleding. Dit is een oudje. Duidelijk aan vervanging toe. In de ochtendrit heeft de trein zelfs tien minuten stil gestaan vanwege technische problemen en heeft de machinist deze verholpen. Een machinist heet in het Engels niet voor niets engineer. Tegenover mij zit een jonge vrouw . In eerste instantie denk ik, contact niet mogelijk en kijk wat rond naar de omgeving. Maar ook met haar gaat het vanzelf en is de rit naar Utrecht te kort. Ik neem met een positief gevoel afscheid van haar. Met een wereld vol van deze leuke jonge meiden en het komt wel goed.  Wat bijzonder toch, het geeft me een voldaan gevoel dat ik zo’n rijke dag aan ontmoetingen heb. Ik cross letterlijk Nederland door en tref bijzondere vrouwen die iets toevoegen aan mijn kijk op de wereld.

Inmiddels heeft de vrouw van de ochtendreis gemaild.

Maart 2019