Els (66): ''Einde van een bijzondere mooie periode!''

Tja, nog even en het is zover, ik/wij gaan stoppen als vaste oppas op onze kleinkinderen. Opa en oma worden is iets, waarvan je geen idee hebt hoe dat zal zijn maar als het dan zover is, sluit je zo’n kindje/kinderen meteen in je hart.

In 2006 werden we voor het eerst opa en oma en wat een prachtig gevoel was dat, voor het eerst je kleinkind zien, ruiken en voelen, geweldig. Duidelijk was ook dat ik/wij niet vast gingen oppassen, dat wilde ik niet, ik had een drukke baan en wilde vooral oma zijn zoals ik me dat had voorgesteld, lekker knuffelen, flesjes geven, wandelen, de wereld opnieuw ontdekken door de ogen van je kleinkind en oppassen als dat nodig was. En zo ging het ook. Mijn man en ik genoten volop van ons eerste kleinkind en waren opnieuw verwonderd door de ontwikkeling van een klein mensje, net als bij onze eigen kinderen, maar nu op de momenten dat we als opa en oma actief waren, het was alleen maar leuk.

2008 werd ons tweede kleinkind geboren en mij werd gevraagd of ik één keer per week wilde oppassen. Het was mijn schoondochter die deze vraag stelde en dat ontroerde mij en ik wilde over die vraag nadenken. Intussen was ik van baan veranderd en mijn man met pensioen en het paste o.a. daardoor meer in ons leven. Na samen de nodige afwegingen te hebben gemaakt heb ik ja gezegd met als voorwaarde, laten we het 1 jaar proberen en onze vakanties houden we zoals we dat gewend zijn. Zo is het gegaan en elk jaar tekende we er weer voor een jaar bij. Ik als oma pas de hele dag op en opa komt om samen met kleinkind(eren) op stap te gaan, met de bus naar het station treinen kijken, naar de kinderboerderij, lekkere broodjes kopen voor oma, picknicken bij opa en oma in de tuin, naar het bos enz. enz. Op deze manier hebben we als opa en oma onze rol bij het oppassen die ons beide goed past.

Nu intussen 8 kleinkinderen rijk en nummertje 9 op komst, gaan we stoppen met het vaste oppassen van elke week een vaste dag. Het besluit hebben we vorig jaar september genomen en dit aan onze kinderen verteld. Juni 2018 stoppen we met het vaste oppassen en hoe raar dat misschien ook is de laatste twee maanden tel ik af, het is voor ons goed om als vaste oppas-oma-en opa te stoppen. De belangrijkste reden is dat we minder gebonden willen zijn. Nu we beide (nog) gezond zijn willen we wat meer ondernemen op die momenten dat we daar zin in hebben, maar vooral willen we een leuke opa en oma blijven.

Er blijven nog genoeg momenten waarop we als opa en oma inspringen om studiedagen, vakanties, ziekte van kleinkinderen op te vangen. Waar we ons op verheugen; is lekker logeren bij opa en oma tijdens de schoolvakanties en opa en oma verheugen zich dan om samen met hun kleinkinderen op pad te gaan naar museums, dierentuinen, bioscoop of theater etc., het is dan genieten voor jong en oud!

Els