meisjes van toen, vrouwen van nu

Met 10 dames gingen we richting Roden, om een bezoek te brengen aan het Scheepstra Kabinet en Havezathe Mensinghe. Bij binnenkomst in de school werden we gelijk geconfronteerd met Ot en Sien d.m.v. een soort kunstwerk van fotootjes op linnen. Onder begeleiding werden we rondgeleid door de school. Hindricus Scheepstra is in Roden geboren, was onderwijzer en heeft veel materiaal ontwikkeld samen met pedagoog Jan Ligthard en illustraties van Cornelis Jetzes. Scheepstra schreef prachtige boekjes en natuurlijk het aap, noot, mies was van zijn hand. We mochten plaats nemen in de klas van 1930. In de schoolbankjes, wel een beetje krap voor de benen, waar een lei, een griffel, kroontjespen en inkt, inktlap lagen. Helemaal terug in de tijd. Het maakte vele herinneringen los bij de dames. Met z'n allen gingen we het aap, noot, mies hardop lezen. Het leesplankje, letterdoosje, zo hebben we het lezen en schrijven geleerd. Ook was er in de klas een expositie over het werk van Scheepstra. Ik denk dat er op menig zolder of in een kast nog boekjes van Scheepstra of aanverwante artikelen liggen. Achter in de klas hingen jurkjes( schortjes), broeken( overhemden) en klompen voor de kinderen, die daar dan komen en les krijgen op de ouderwetse manier om het werk en gedachtengoed van Scheepstra in ere te houden. Na de bezichtiging gingen we naar het pand ernaast thee met cake/koek nuttigen.

Op loopafstand gingen we naar het volgende doel, landgoed Mensinghe. Havezathe Mensinghe met een gracht er om heen kent een rijke historie. We werden verwelkomd door een gids, die ons door het museum leidde. Vanaf 1381 is de eerste vermelding van Bisschop van Utrecht. Daarna kwam het huis in eigendom van de adellijke familie van Ewsum en Kymell tot 1985. Daarna werd het verkocht aan de gemeente Roden. Na een grondige restauratie is het vanaf 1988 als museum opengesteld. Het huis en het interieur als de omgeving zijn in goede staat bewaard gebleven. Je kunt je heel goed een beeld vormen van het vroegere leven en wonen op de havezathe. Er zijn vele kamers die hun eigen functie hebben, o.a. eetkamer, monumentale kasten. Een zeer uitgebreide collectie porcelein wordt tentoongesteld. In het hele huis hangen familie portretten uit de 18e eeuw en veel landschapsschilderijen. We daalden af naar de kelder waar het lekker koel was. Hier stonden veel weckflessen gestald met groenten, vlees uit 1941 enz. (oorlosjaren) Na de rondleiding zagen we nog een film, waarin de laatste bewoonster( ze leeft nog) samen met haar gezin op de havezathe heeft gewoond haar verhaal doen. We wandelden terug door een brede laan met indrukwekkende eeuwenoude bomen naar de auto's. Om 17.30 uur kwamen we weer in Gasselte aan. We hebben erg genoten van deze 2 bezichtingen.

Coby