10 januari

De sportzaal was weer omgetoverd voor de toneelvoorstelling, wat altijd veel werk is, vloerbedekking leggen en toneel opbouwen en de tafels gezellig neerzetten. Om 20.00 uur was de zaal gevuld met de Jagermannen en de Vrouwen van Nu vrouwen en hun aanhang. We begonnen natuurlijk met lekkere koffie en de opening door Mieke. Inez Timmer, alias mademoiselle Chanel, startte haar verhaal als weeskind, en haar eenvoudige komaf zal haar altijd blijven achter volgen. Corsetten werden overboord gegooid en Coco ontwierp eenvoudige en tijdloze jurkjes, la petite robe noir is een van haar ontwerpen. Inez toonde ons verschillende jasjes en zong mooie franse chansons, want Coco was ook zangeres bij de varieté. Later ontdekte ze het parfum en noemde haar geur Chanel nr 5. Er worden nog steeds  elke 2 minuten een flesje nr 5 verkocht. Haar liefdesleven verliep met ups en downs en of ze ooit een zoon heeft gehad, is nog altijd een mysterie. In de pauze hadden we een verloting en we snoepten van de kniepertjes en rolletjes. Ook de warme hapjes lieten we niet ongemoeid. Na de pauze werd het leven van Coco gedomineerd door de oorlog , hoon en spot. Inez zong  het bekende Non, je ne regrette rien. De voorzitter van de Jagersvereniging sloot de avond af en daarna was het nog tijd voor een drankje en een praatje.