Gedicht

De meisjes die je was.

  Je hebt veel meisjes nodig voor één vrouw.            Misschien wel honderd of een gros:                                    het meisje kijk mijn tand zit los,                                        op rode schoentjes door de wei,dat meisje,                      klaproos, koolzaad, korenbloem,                                      nachtmerriemeisje van de kruisweg statie,                      het meisje mamalief dat is mijn leven.

    In het gezicht van elke vrouw                                            zie je de meisjes die ze was -helaas,                                te vaak komen ze nooit meer buiten.                                Hun rimpels werden doodgelopen wegen                        of tralies van verbittering en spijt.                                      Je ziet ze vaak maar niet altijd.

    En zekerniet........sla op de trom,                                      kom Brel en Shaffy en van Roozendaal,                          leen jullie stem nu aan mijn woorden,                              de hele wereld mag het horen:                                          zeker niet ..........bij mijn lief!

    Een meer, een vijver, glinstring,                                        zilveren rimpels,vissending,                                              en door het water gaan e meisjes,                                    alle meisjes die je was , ze springen                                op tegen de stroom, uit de herinnering                            de zuurstof in, het licht,                                                    uit het zachte water van je gezicht.

Sjoerd Kuyper