Voor Vrouwen van Nu naar Nepal

Heleen Hennink is eind Augustus 2014 voor Agriterra ruim een week naar Nepal geweest om advies te geven op het gebied van tuinbouw/groenteteelt, een van de drie sectoren waarin NACCFL en SFACFL Dhading kleine ondernemende boer(inn)en stimuleert om meer en beter te produceren voor de markt.

Heleen vertelt:

“Op het vliegveld werd ik opgewacht en samen met mensen van het project zijn we naar Dadhing gereden. Een provincie in het middelgebergte, redelijk dicht bij Kathmandu.
Ik was gevraagd adviezen te geven over het verbouwen van groenten. We zijn daarom de bergen in getrokken en hebben een heleboel boeren (meestal boerinnen) georganiseerd in groepen bezocht. 

En wat zijn de mensen daar gastvrij en hartelijk. Overal werden we opgewacht en werden bloemkransen omgehangen.

Er is veel interesse naar biologische landbouw, omdat dit de productiekosten laag houdt en beter is voor mens en omgeving.  Ik heb groepen vrouwen ontmoet die met elkaar kleine proefveldjes aanleggen om biologische methoden te oefenen en om te laten zien dat biologische landbouw succesvol is, onder begeleiding van de landbouworganisatie. Ze werken met het concept Farmer field schools: praktische training in het veld waarbij praktijkonderzoek en toepassen op je eigen boerderij voorop staat. 
Vrouwen in Nepal op het platteland in de bergen hebben een zwaar leven. Ze hebben het huishouden en de zorg van kinderen en oudere gezinsleden, maar ze hebben ook het werk op de velden.  Ze voeren de koe en of de geiten, melken die en maken de stallen schoon. Op het veld hebben ze een aantal specifieke taken zoals: rijst uitplanten op het veld, onkruid wieden, mest van huis naar het veld transporteren in een mand die ze om het hoofd dragen en het verbouwen en oogsten van groenten.

In de bergen heb ik prachtige velden met kolen gezien. Men verbouwd in de bergen op kleine terrassen die over de bergwand golven. Het is een hele klus om de veldjes te ploegen, in te zaaien en te onderhouden. De meeste mensen hebben ook niet veel grond, en het wordt daarom zeer intensief bebouwd. 

Ik was ook nog in het laagland, Nepal heeft een enorm uitgestrekt gebied aan de grens met India dat niet hoger dan 300 meter is. Hier is het zeer warm en vochtig. Ook daar werden we uitbundig begroet en heb ik de velden bezocht. Het zag er allemaal best goed uit.

Een groot probleem is de vermarkting. Opkopers gaan overal langs en dingen de prijs naar beneden. Mensen accepteren het al snel omdat ze het geld nodig hebben en bang zijn dat de opkoper anders naar de buren gaan en het daar kopen. In Nederland is dat ook altijd zo geweest en gebeurt het nog steeds. Denk maar aan de lage aardappel prijzen voor veel boeren en de hoge prijs in de winkel. Als boeren zich organiseren, met elkaar de prijs afspreken en samen verkopen, kunnen ze een betere prijs krijgen. De boeren die ik in Nepal ontmoet heb zijn georganiseerd. Echter een betere prijs voor hun producten zit er nog niet in. Een vuist maken en op je strepen staan komt hopelijk wel. De organisatie die hen steunt wil daarbij helpen. Gezamenlijke afzetpunten langs de kant van de weg kunnen daar bij helpen. Een lid van de groep kan op rotatiebeurt de verkoop doen en vaste prijzen hanteren die voor alle vrouwen gelden.

Aan de boeren heb ik verschillende teelttechnische tips gegeven en methoden om produkten voor een langere tijd te bewaren zoals aardappels in kuilen bewaren.

De organisatie ( vooral de veldwerkers) heb ik geadviseerd om samen met de boerinnen eerst goed te analyseren wat de situatie  van iedere specifieke boerinnengroep is en dan een plan op maat te maken. Wanneer een groep dicht bij de stad woont is er dichtbij een markt waar men makkelijk naar toe kan en waar men ook goed produkten heen kan brengen die snel verwelken. Anders is dat voor boerinnen die 1 of 2 dagen lopen van de markt wonen. Zij kunnen veel beter produkten verbouwen die je kunt opslaan of verwerken en drogen en dan verkopen.  Zo ook wat betreft het klimaat, hoog in de bergen is het veel kouder en dat biedt perspectieven voor produkten die kou nodig hebben.  In de warme gebieden daarentegen worden tropische gewassen verbouwd.

De organisatie moet daar met de inhoud van de trainingen op in springen. Workshops over verwerking van groenten en bijvoorbeeld de verschillende manieren om groenten te drogen zijn nodig.

De methode die de organisatie gebruikt om proefveldjes aan te leggen werkt erg efficiënt en leidt tot grote verspreiding van nieuwe technieken.

Ik denk dat het nodig is dat de koepel van de organisatie zich sterk maakt voor een vorm van certificering van biologische produkten. In Kathmandu is veel aandacht voor biologische groenten en op markten worden groenten zelfs getest op pesticiden. Als er van overheidswege geen mogelijkheid is kan de koepel zelf een vorm vinden om in te staan voor de groenten van de leden van hun organisatie.

De boerinnen in de bergen hebben een druk leven en de levensstandaard is niet erg hoog.  Mensen zullen alleen

goed als uitgangspunt voor de formatie van boerinnen groepen.  Boerinnen hebben veel werk en gaan niet voor hun lol een paar uur lopen om gezellig samen te zijn maar willen iets leren of toegang krijgen tot zaken waar ze anders niet bij kunnen.  De toegang tot spaarmogelijkheden en krediet faciliteiten zijn erg belangrijk voor de vrouwen evenals de trainingen in nieuwe methoden, groenten variëteiten en groente verwerking. Daar zal de grootste aandacht van het project naar toe moeten blijven gaan.  

Ik heb er een goede tijd gehad. Ik heb veel boerinnen kunnen ontmoeten en met hen ervaringen kunnen uitwisselen. In essentie is het leven van een Nederlandse boerin niet heel veel anders als dat van een nepalese boerin en we hebben dezelfde uitdagingen om mee te dealen.

Wil jij, net als Heleen, je kennis wereldwijd delen? Kijk hier voor meer informatie.

 

 

 

 

Extra informatie